Wat we doen
Improviseren
Wij maken theater.
In heel veel verschillende vormen en gedaanten.
Eén ding hebben deze altijd met elkaar gemeen:
we improviseren altijd.
Soms vanuit een simpel spelgegeven.
Soms vanuit een uitgeschreven script.
Maar altijd reageren we op wat er om ons heen gebeurt.
Reageren we op u: ons ‘publiek'.
Oftewel: we ‘spelen' met onze deelnemers, toeschouwers, omstanders.
Maar we improviseren ook op de omgeving. De actualiteit. Het onverwachte.
En natuurlijk improviseren we op elkaar.
Zodat, welk ‘spel' we ook spelen, het elke keer weer anders is.
actief & betrokken
Niet alleen improviseren we op wat ons ‘publiek' ons aanreikt,
we proberen ook een band met ons publiek te creëren.
Dat kan door ons van te voren op hun situatie in te leven.
Bijvoorbeeld door samen -met vertegenwoordigers- een script te schrijven.
Of door de door u gevoerde discussies direct daarna in theater om te zetten.
Of, zoals in ons Theater aan Tafel, u uit te dagen om mee te doen.
Of u, bij onze rollenspelen, de hoofdrol te geven....
Een betrokkenheid bij u, ons ‘publiek', waarin het respect altijd centraal staat.
Want misbruik maken van onze ‘macht' als acteur: daar houden we niet van.
Net zoals ons "uitdagen om actief mee te doen" nooit een verplichting zal worden.
leuk
Welke vorm u ook kiest: het is altijd leuk.
Want lachen is gezond.
Zowel onze spelen, als ons theater maatwerk: het is altijd geestig.
Want we zien ons zelf graag uitvergroot....
Eén uitzondering moeten we echter maken: onze trainingsacteurs richten zich nìet op de ‘lach'.
Hun betrokkenheid bij de cursist is zo groot, dat zij alleen ten dienste van hen spelen.
Zij spelen -letterlijk- om hen te helpen.
En hoe pittig dat vaak ook is (voor beiden): ook dàt is ... leuk.
Maar op een andere manier...
herkenbaar
Er is nog iets dat -bijvoorbeeld- onze "soap" en een door ons geschreven "moeilijke klant"-scène met elkaar gemeenschappelijk hebben.
Ze zijn beide herkenbaar.
Zowel de soap als de scène maken als het ware een uitvergroting van de werkelijkheid.
Ja: ook de soap. Want hoe vergezocht onze soap en moordspelen ook mogen zijn: ze blijven voor iedereen herkenbaar.
Het blijven ‘échte' mensen die we spelen: mensen van vlees en bloed. Geen karikaturen.
Dat geldt nog sterker als we ‘uw eigen situatie' spelen.
Want hoe komisch en uitvergroot we dat ook doen: het wordt nooit absurd, of belachelijk.
| |
 |
improviseren spelleider, acteurs en gasten
|
 |
improviseren een ontmoeting met deelnemers
|
 |
improviseren .... met attributen De Goalkeeper |
|